Zauważyłem, że forma publikowania w której pojedyncze posty należą do obszerniejszego tematycznie cyklu jest całkiem przejrzysta. Dotychczas powstały dwa takie seriale -”Udane projekty“, oraz 6 odcinkowy “Fotografia w internecie - Polska kontra reszta świata“. Pierwszy niczym Moda na sukces, może teoretycznie nigdy się nie skończyć, drugi co prawda ambitniejszy, jednak 5 następnych epizodów nadal oczekuje na publikacje.

W międzyczasie do grona seriali chciałbym dołączyć Fotograf w sieci - czyli tematyczne sugestie i porady na temat tego jak dzisiejszy fotograf może wykorzystać dobrodziejstwa internetu.

Greckie słowo kybernetikos od którego wzięły swoje określenie wyrażenia cybernetyczność i cyberprzestrzeń, oznacza “łatwy w sterowaniu/dobry pilot”. Jednym z najważniejszych elementów sztuki pilotażu jest dobra orientacja w terenie, która pozwala na dotarcie do celu możliwie najlepszą drogą. Poruszając się w cyberprzestrzeni warto o tym pamiętać, szczególnie gdy zależy nam na osiągnięciu konkretnie obranego celu. Oczywiście jest to uniwersalne stwierdzenie i nie odnosi się jedynie do działań fotografa, podobnie jak najlepsza droga wcale nie oznacza drogi najkrótszej.

Publikowanie… się
Ten odcinek chciałbym poświecić tematowi blogów i fotoblogów. Nie tyle jako zjawiska w internetowej rzeczywistości, ale właśnie jako narzędzia pomocnego aktywnemu fotografowi. W pierwszej kolejności postaram się podzielić swoimi doświadczeniami i wskazać na istotne elementy publikowania treści przez fotografów. Na koniec poproszę Pawła Lipca by przybliżył jedno z najlepszych moim zdaniem narzędzi, dzięki któremu można stać się niezależnym wydawcą w internecie.

autor: minifig

Kwestia pierwsza - predyspozycje
Nie będziemy się oszukiwać. Pisanie podobnie jak fotografowanie wymaga pewnych predyspozycji. Można zapisać setki stron z których nic nie będzie wynikać i można zrobić tysiące zdjęć, których nikt nie będzie chciał oglądać. Ażeby zacząć cokolwiek pisać i robić to przystępnie, to niezaprzeczalnie należy to lubić. Tym samym następne kilka akapitów możesz pominąć jeśli pisanie sprawia Ci ból, a wypełnienie pocztówki podczas wakacji jest najgorszą chwilą urlopu.

Natomiast jeżeli obok fotografii, tworzenie form literackich jest tym co sprawia Ci przyjemność, to warto te przyjemności połączyć. Powodów by to zrobić może być co najmniej kilka. Najlepszym sposobem by je wskazać będzie postawienie się w roli własnego klienta.

Pierwszy i ostatni przykład
Wyobraź sobie, że nie znasz się zbytnio na fotografii. Szykujesz się do wesela, którego fotograficzną obsługa ma się zająć profesjonalny fotograf. Typujesz fotografów, ale pod względem poziomu zdjęć, charakteru portfolio, jak i pakietów cenowych, wszystkie wybrane portfolia internetowe prezentują się bardzo podobnie. Nie wiesz kogo wybrać i czym się kierować w takiej sytuacji. Niespodziewanie znajdujesz przy jednym z portfolio podstronę z osobistym blogiem fotografa. Już po pobieżnym przeglądnięciu dowiadujesz się, że w ostatni weekend wykonał sesję pary ślubnej w restauracyjnej piwnicy. Znajdujesz też tam komentarz zachwyconych gości i informacje o nowo nabytym jasnym obiektywie szerokokątnym, z której nie wiele rozumiesz, ale to już nie istotne… Jednego z całej puli fotografów poznajesz bliżej. Podobnie jak na wesele nie chcesz zapraszać obcych ludzi tak samo wolisz aby fotograf był “sprawdzony” - polecony przez znajomego, albo żeby był to ktoś o kim wiesz coś więcej niż “Sieradz i okolice, album biały szyty, 130 zdjęć, kościół+plener, 1280+vat”

Przykład z fotografem ślubnym można zamienić na każdego innego, który oferuje swoje usługi - niezależnie od skali i rodzaju klientów do których są kierowane. Czym bardziej widać pasję w tym co robisz i Twoje oddanie, tym bardziej rosną szanse na zdobycie kolejnego zlecenia i w dalszej perspektywie budowania swojej marki.

Kwestia druga - treść i forma
Fotograficznego bloga można potraktować i prowadzić na wiele sposobów. Z jednej strony może być połączeniem dziennika z fotoblogiem, gdzie od kulis opisujemy ostatnie sesje i ciekawe informacje z nimi związane. Można tez prowadzić bloga jako swoje niezależne medium, gdzie poruszamy też inne fotograficzne tematy, a nie tylko te związane z naszą codzienną pracą. Do prowadzenia strony można zaprosić kilku znajomych i wspólnie stworzyć coś na kształt małej redakcji. Możliwości jest wiele i dużo zależy od tego co chcemy dokładnie osiągnąć, oraz od tego jaka treść miałaby wypełniać kolejne wpisy.

Zazwyczaj na samym początku ciężko się określić co do dokładnej tematyki jaka będziemy poruszać. Nawet jeśli uda nam się to od razu zrobić, to prawdopodobnie w miarę publikowania kolejnych wpisów zauważymy, że nasz punkt widzenia i przyjęte założenia nieco się zmieniają. To naturalna kolej rzeczy i dowodzi, że tego rodzaju literackiej aktywności też trzeba się nauczyć i potrzeba czasu by poczuć zasady na jakich opiera się blogowa aktywność.

Kwestia trzecia - czas i pieniądz
Istnieje taka grupa ludzi, która z jednej strony ma silne powołanie do dydaktyki, a z drugiej wystarczająco słabe zapędy kapitalistyczne, by dzielić się wiedzą, nie oczekując za to natychmiastowej zapłaty. Takich osób jest oczywiście stosunkowo niewiele. Jeśli fotografię chcemy traktować jedynie jako nasze źródło dochodu, to należy oceniać jak się mają proporcje zasianego (w tym wypadku prowadzenia blogu) do tego co będziemy mogli zebrać. Musimy jednocześnie przy tym pamiętać, że na zbiory trzeba cierpliwie poczekać.

Gdyby jeden wpis na firmowym blogu przekładał się na 1,25 klienta to wszystko byłoby bardzo proste, ale tak oczywiście nie jest. Prowadzenie bloga jest inwestycją długoterminową i na dodatek może w efekcie nie tylko nic nie dać, ale też przynieść straty. Trudno byłoby narobić sobie szkody samym pisaniem - wymagałoby to publikowania już prawdziwych głupot i utraty kontroli nad tym co się robi. Niewątpliwie jednak blogowanie wymaga inwestycji czasu. Po pierwsze trzeba poświecić trochę energii by przygotować odpowiednie podłoże (o czym za chwilę), po drugie każdy wpis, który ma kogokolwiek zainteresować, również wymaga paru chwil by mógł się zrodzić. Nawet jeśli będziesz opisywać cudowne i niestworzone historie to i tak zajmie chwilę zanim pozyskasz namacalną liczbę odwiedzin, że o stałych czytelnikach nie wspomnę. Jeśli praca nad literacką stroną interesu nie przyniesie żadnych efektów, to będziemy stratni o to co moglibyśmy w tym czasie uzyskać robiąc coś bardziej efektywnego. No niestety - jak w przypadku wszystkich wyborów tak i tu też trzeba mądrze oceniać co można, a co nam się tylko wydaje.

Kwestia czwarta - konstrukcja i mechanizm
Kiedy już dojrzeje się do chwili gdy chęć stworzenia blogu jest odpowiednio silna by się za to zabrać, pojawi się kwestia bardzo przyziemna - Jak to zrobić? Wspomniana na wstępie cyberprzestrzeń oferuje wiele różnych narzędzi do tworzenia blogów. Mimo, ze przetestowałem większość z nich to nie podejmę się opisywania ich szczegółowo a od razu zasugeruje Wordpress. Jest to z mojego doświadczenia najbardziej elastyczne i odpowiednie dla wspomnianych wyżej celów narzędzie tego typu.

autor: Balakov

W niedługim czasie opublikuję listę wartościowych szablonów i dodatków, stworzoną z myślą o blogach dla fotografów. Tymczasem o pomoc w prezentacji ogólnych informacji na temat Wordpressa, oraz podstawowych zasad blogowania poprosiłem Pawła Lipca, który jest współautorem książki “Jak stworzyć najlepszy blog. WordPress 2.0″, oraz autorem Polskiego Bloggera. Zapraszam do dalszej lektury

WordPress?
WordPress to CMS, czyli z ang. Content Mangement System a po polsku System Zarządzania Treścią. Jest to oprogramowanie pozwalające tworzyć strony internetowe bez konieczności zaznajamiania się z językami programowania takimi jak HTML czy PHP. Dostajemy do rąk gotowe środowisko, które wymaga tylko skonfigurowania i ewentualnych zmian wyglądu, które również nie wymagają umiejętności programistycznych.

Blog jest zabawą (inwestycją?) długoterminową. Trzeba mieć sporo samozaparcia by znieść krytykę (nie zawsze konstruktywną), wyciągać wnioski z porażek, eksperymentować i analizować co się dzieje z blogiem: ajkie wpisy cieszą się większą popularnością a jakie mniejszą. Osobiście uważam, że bloga nie pisze się dla siebie  dla czytelników, jednak autorowi musi to sprawiać przyjemność. Jeśli nie sprawia Ci przyjemności to, że piszesz lub zaczynasz publikować coś na siłę - czytelnicy momentalnie to odkryją i nikt nie będzie chciał tego czytać. Lepiej poczekać, odpocząć, zrobić sobie przerwę i wrócić z nową energią. Naczelną zasadą jest kierowanie się zdrowym rozsądkiem i kulturą - to zasadniczo wystarcza by nie zostać zmiażdżonym przez blogosferę, przeżyć i zacząć się rozwijać.

Uważajcie tylko żeby się nie uzależnić od blogowania ;)